Harde zeep (2)

Dit is wat de krant erover schreef*:

Bladel, 25 Dec. Gisterenavond hebben de hulpcommiezen K. en K. alhier in het buurtschap Terkooijen onder Bladel aangetroffen een der smokkelbenden uit Hapert. Een drietal smokkelaars, M.L., E.L. en F.v.d.V. vielen in hun handen. Afgaande op de groote hoeveelheid smokkelwaar, bestaande hoofdzakelijk uit zeep en koffie te zamen ongeveer 1300 pond, welke goederen met paard en kar naar Bladel werden vervoerd, schatte men het aantal der bende op circa 30 personen. Vele geweerschoten werden op de vluchtenden (bij de politie geen onbekenden) gelost, vermoedelijk zonder hen te treffen. Het was onbegrijpelijk dat ze nog durfden te vluchten, terwijl ze het toch met den dood hadden kunnen bekoopen.

Het lijkt wel een Amerikaanse film. En Hapert een hotspot voor criminele bendes**. Machiel-oom schijnt zijn hersens te hebben gebruikt.
Een paar dagen later*** verscheen in de Meierijsche Courant dit akelige bericht:

Een slachtoffer van den draad- Een hier vertoevend Belg, vader van zes kinderen is, zooals we vernemen, met Kerstmis bij het smokkelen het slachtoffer geworden van den electrischen draad. Met twee vrienden naar de grens getrokken, bleef zijn zak smokkelwaar aan den draad haken. Bij de poging om de zak los te maken, kwam hij met den draad in aanraking en was onmiddelijk dood. Zijne vrienden namen ontsteld de vlucht. Na eenigen tijd gingen ze met anderen terug en vonden toen het lijk, dat inmiddels geheel zwart was geworden, nog aan den draad hangen. De Duitsche wacht nam het lijk in beslag.

* Eindhovensch Dagblad, 27 ecember 1916
** Ach, dit ene bericht...
*** 30 december

Resultaat

Op 22 februari 1939 stelde het College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Hoogeloon c.a. de lijst van kiesgerechtigden vast voor de later dat jaar te houden gemeenteraadsverkiezingen. Die moeite hadden B&W zich kunnen besparen want toen op 9 mei de kieslijsten (de kandidatenlijsten der onderscheidene gezindten, groeperingen en wat dies meer zij) konden worden ingeleverd, bleef de teller steken bij 1 en kon dus de gemeenteraad zichzelf en de 1193 kiesgerechtigden de moeite van een gang naar de stembus besparen (ik vraag me af of er wel al een datum was vastgesteld; vermoed ik wel). Zo'n beetje als de indianen in oude films, staken wij 3000 dat voorjaar op een avond na het werk de koppen bij elkaar en besloten eensgezind om maar af te zien van verkiezingen en de zittende gemeenteraadsleden, die we tenslotte allemaal persoonlijk kenden en even goed als een ander in staat achtten op zodanige wijze uitvoering te geven aan het gemeenteraadslid-zijn, dat we er geen van allen al te hard op achteruit zouden gaan.* Anders dan in de stad, waar ze niks anders dejen as ruzie maken.
Ik vraag me af of de auteur op eigen titel zo jubelde over onze locale democratie 2.0, of dat hij hier de mening weergaf van de 7 wijzen zelf. Dat zou ik es moeten nakijken in hullie notulen.
Opa zat er ook bij. Was wethouder ook nog.
Is niet veel, overigens, 1193 op 3000. Zou toen ook al gegolden hebben: iedereen die gemeentelijk ingezetene was en boven de 18? Ook nog maar es nakijken.


* ik lees het niet goed: niet de 3000 inwoners werden bedoeld in het artikel, enkel de betrokkenen onder hen. De zittende gemeenteraadsleden bijvoorbeeld, of de leiders der onderscheidene gezindten, groeperingen enz. (dorpen?). Lieden in elk geval, die de vrede liefhadden en deze door thuis met elkaar te overleggen wisten te bewaren. Vredestichters. Enfin, peacekeepers. Er zat nog oorlog genoeg aan te komen.

Mole End

Komt uit de Feestgids bij de Gildedag in Reusel in mei 1950, waarvan opa, als secretaris van het Hapertse Sint Joris Gilde, een exemplaar kreeg toegestuurd. Het gaat mij om de middelste, de advertentie van molenaar Verhees en de ten hemel schreiende spelfout daarin. Het enige Molleneind dat ooit heeft bestaan, bij mijn weten, is dat in Kenneth Grahame's Wild Wood en dat was geen straat maar een huis:

The Mole struck a match, and by its light the Rat saw that they were standing in an open space, neatly swept and sanded underfoot, and directly facing them was Mole's little front door, with 'Mole End' painted, in Gothic lettering, over the bell-pull at the side.

Het is zo niet hun ding, zoals men zegt, daar in Reusel.