Groeten: De Voetsen (4)

Opvallend aan de vorige, is natuurlijk die bungalow in de adressering. Bedoelen Jan c.s. het nieuwe huis dat Christ aan het bouwen was? Of is het de bungalow waar de familie in woonde, vóórdat ze het nieuwe huis betrok? Hoe lang duurt het voordat een huis (of een bungalow) af is, nadat het onder dak is geraakt? Een jaar? Geraken ook bungalows onder dak?
Tante Pos had er genoeg aan.

De gemeenteraad mag de Hoogeloonseweg dan al in 1955 naar Hapert hebben verlegd, er blijven tot tenminste juli 1962 groeten arriveren aan de familie Voets ter plaatse. Uit Monschau arriveert er een voor Christ alleen aan de Hoogeloonseweg. Wim en Anny Simons schrijven uit Engeland, eerst aan Lies alleen, dan aan Christ alleen, beide echter woonachtig: Trilbeton, Casteren. Betonbedrijf volstaat ook (familie Gijsbers-Timmermans uit Zwitserland, broer van Lies en vrouw).

Dat het bedrijf nooit ver van huis kan hebben gestaan bewijst een kaart van nicht Mieke of neef Wil uit Los Angeles, Amerikaland, die de Betonfabriek situeert aan de Hogeloonseweg. Een kaart waarop sowieso op een streepje lucht en een plukje gras na, alles draait om beton. Wat is toch een platte kéér?

"vlegwerk" is leuk gevonden. Nicht Mieke of neef Wil?

Groeten: De Voetsen (2)

Kees, voor ik hem vergeet. De Kees die op 18 juni 1958 schreef dat het huis van Christ en Lies Voets tegen augustus onder dak zou zijn. Dat deed hij uit Parijs. Op doorreis. "Parijs is mooi maar ik hou er nie van", schrijft hij. Op de 18e des avonds reist hij verder, "zonder (voorzetsel dat hij dubbel onderstreept) televisie (enkelvoudig onderstreept) en zonder Volkswagen (geen strepen)".
In zijn afscheidsgroet duikt opnieuw die televisie op: "Het allerbeste en groeten aan de televisie van de blokhut." Voor ingewijden.

Behalve onleesbaar, is hij cryptisch in deze mededeling: "We zagen een zwarte uit ? hier. Morgen is alles weer zwart, maar ik in 't wit." Met dank voor de aan hem betoonde gezelligheid.

Vijf jaar later, op 3 december 1963, is Kees opnieuw in Parijs en schrijft vandaar een bijna identieke kaart: er is opnieuw een Volkswagen, hij is opnieuw op doorreis, "de warmte tegemoet" (Parijs is koud), opnieuw was het fijn bij de "Beton" en: "Succes met 't ouwe ijzer" en hij tekent: "Kees. Heeroom. Afrika." Als ik me niet vergis hebben we te doen met een missiepater: scepsis jegens onnutte westerse nieuwigheden (televisie) en hovaardig urbanisme (Babelstoren), een voorliefde voor rurale genoegens, in het wit vanwege het lidmaatschap eener orde, die der Norbertijnen allicht, ik gok maar en uitgezonden naar de zwarten in dito Afrika.

Tijdens zijn oponthoud in de wereldstad in '63, verblijft hij in het "moederhuis". Zegt dat iets over zijn orde?

De Volkswagen is vermoedelijk van Henk, over wie later. In '58 heeft hij Kees er in Parijs mee afgezet en is er daarna avontuurlijkerwijs mee doorgereden naar verre, zij het, vermoed ik, Europese oorden. In '63 nadert de strenge winter van '63 en is hij gewoon weer teruggereden naar Casteren, of ergens daaromtrent.

Henk, de zoon van Christ en Lies, over wie later, studeert dan al. Hoe Kees familiaal aan hen is gelieerd, weet ik niet.

Groeten: De Voetsen

Het hart van mijn ansichtenfamilie Voetsen vormen Christ, Lies en Henk, man, vrouw en kind. Christ had een betonfabriek in Casteren. Ruim genomen is hij ergens tussen 1958 en 1960 gaan wonen aan de Schoolstraat 32 aldaar. Op 18 juni 1958 schrijft Kees, over wie later, en wel naar de Hoogeloonseweg: "Dan zal jullie huis al wel onder dak zijn???" Nieuwbouw.
De Schoolstraat in Casteren bestaat niet meer. De Hoogeloonseweg evenmin. De Tomtom zei het al en het klopte.

Schoolstraat, Hoogeloonseweg: dat moet opgehelderd.
De oudste kaart uit mijn Voetsen-hoopje dateert van 1955. Daar heet het nog, naar oud gemeentelijk gebruik: Casteren C 107 (Hoogeloon had de A, Hapert de B, Casteren de C). In het gemeentelijk straatnamenbesluit van 11 maart 1955, waarbij het straatnamen-ABC werd afgeschaft, staat dít over de nieuwe straatnaam Schoolstraat:

Schoolstraat.
Volgens spraakgebruik, grotendeels behorende bij het "Kerkeneind" (zie 7). Daar echter een nieuwe naam gekozen moest worden werd advies IV gevolgd.
(Loonseweg kwam niet in aanmerking. Zie Hapert).

Men leze als volgt: in de volksmond ("spraakgebruik") heette het daar "Loonseweg". Volgens straatnaamgevingsbeginsel I (van VIII), vastgesteld en toegepast bij bovengenoemd besluit, had de gemeenteraad ervoor kunnen kiezen die benaming te formaliseren. Echter: er liep ook vanuit Hapert een weg naar Hoogeloon en in plaats van naar de Casterense, ging de eretitel naar de Hapertse. In Casteren werd voor de weg naar Hoogeloon uitgangspunt IV toegepast: noemen naar "een of ander markant gebouw", te weten: de school.
Zo waren de Hoogeloonseweg en de Schoolstraat dus een en dezelfde verkeersader.
Da's duidelijk.
Maar.

Volgens het raadsbesluit behelsde de nieuwe Schoolstraat, ofwel de vervallen Hoogeloonseweg, onder andere de "huidige huisnummers 105-108", ofwel, volgens de huidige, zij het bij onderhavig besluit afgeschafte ABC-notatie: C 105 tot en met C 108. Mijn Voetsen woonden in 1955 met hun nummer C 107 dus aan de straat die meteen daarna Schoolstraat zou gaan heten, of al zo heette -of de kaart voor of na de elfde maart is verstuurd is niet meer uit te maken - en waar het nieuwe huis van Christ rond 1960, nóg later, bijna onder dak was.
Duidelijk.
Maar.

Maar waarom noemt het raadsbesluit als "huidige bewoners" van C 105 tot en met C 108 dan alleen maar "Liebregs - v. Beek" en "Wed. Schippers - J. Huijbers"? Als het geen echtparen zijn (en zou de weduwe Schippers nog weduwe zijn als ze hertrouwd was?), zijn het er vier. Krek genoeg. Hebben B&W de Voetsen over het hoofd gezien? Met betonfabriek en al? Zit het dan toch allemaal helemaal anders? Of elders?
Ik moet dat nog eens opzoeken. Ergens.

Kerkeneind bestaat nog wel. Ik vermoed dat de oude Schoolstraat nu Dorpsstraat heet. Of het huis er nog staat?

Blij overigens dat ik dit niet hoef te lezen. Ik zou er geen bal van snappen.