Posts tonen met het label Molen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Molen. Alle posts tonen

woensdag 29 mei 2019

Verloren hoek

Dat een straat een haakse bocht kon hebben, ging er bij mij als kind niet in. Als het ging over dat deel van de Molenstraat waar de speeltuin was en Annemieke Lepelaars en mijn tante Anneke woonde, ging het voor mij over de 'andere Molenstraat'. Ons deel van de Molenstraat zal men wel te kort gevonden hebben om recht te doen aan de grootheid van de molen, zo redeneerde ik en dus hebben ze er nog een straat meer naar vernoemd.
Van de week betrapte ik me erop dat ik het nog steeds zo zie en zeg en schrijf: de andere Molenstraat. Het heeft zich als een winkelhaak vastgezet in mijn hoofd, dat andere.

zondag 18 december 2016

Hapertse molen


Eerst dacht ik ik schrijf die had ons moeder moeten zien. Toen dacht ik ik schrijf ze heeft hem al gezien want hij lijkt wel afkomstig uit het hiernamaals maar dat is misschien een tikkeltje verontrustend voor de fotograaf.* Maar wat een prachtige foto!

Tot hier had ik deze klaar staan voor als het eens niet zou lukken met de schrijverij, toen ik vanochtend in bed ineens bedacht dat het laatste woord er nog niet over gezegd was. Wat nou als de fotograaf meer heeft willen doen dan een plaatje schieten van een zonsondergang achter de molen? Een schoenmaker moet schoenen lappen, een Neerlandicus dictees maken, een ZZP'er ZZP'en en een fotograaf fotograferen. Wat moet dat moet. Maar de schoenmaker zou onbeleefd zijn als hij je wees op het gat in de neus van je schoen, de Neerlandicus als hij je wees op het gat achter je 'd' en de fotograaf als hij de beelden in der mensen geesten zou overschieten met klaarlichte kleurenfoto's anno nu. Misschien heeft hij wel gedacht: die molen moet op de foto, natuurlijk, daar is-ie molen voor maar weet je wat ik doe? Ik fotografeer hem op een moment dat ik de context verantwoord kan laten verdwijnen zodat ik particuliere beelden intact laat en de ruimte geef, niet in de laatste plaats die van mezelf. Misschien heeft hij ons wel willen uitnodigen om het donker te vullen met onze herinneringen. Zo is het voor mij nu heel eenvoudig om de eerste twee huizen van het rijtje rechts op de foto weg te denken. Ook de bosschage links van het tweede** huis kan ik makkelijk uitgummen en vervangen door een met prikkeldraad omzoomd weiland, door een korenveld zelfs. Op een zonovergoten herfstdag lukt me dat niet. Ik zat pas nog op de leuning van de brug over de Goorloop op de Bladelse Hoef vanwaar je vroeger het beddengoed uit onze slaapkamerramen te luchten kon zien hangen. Nu zie ik door de bomen ons hele huis niet meer. Het is ons huis ook niet meer dus het is niet erg en geen reden om te klagen bij de gemeente maar vreemd is het wel. Is dat nou opa's huis dat ik zie? Zo ver van de molen? En dat andere, is dat van ome Miel? En dat hiervoor dat van Jan Sol?


* Piet Docters van Leeuwen
** dat het het tweede is, is niet te zien. Dat weet ik

vrijdag 5 februari 2016

Molenbrand

Op de Bossche Vincentiusmarkt vond ik vorige zondag een exemplaar van de gemeentegids van Eersel, jaargang 1980. Daarin het volgende, plastische verslag van het afbranden van de molen aldaar in 1941: