Ben drie keer in Engelberg geweest. Een keer met Faby. Met ons groene tentje stonden we op een luxe camping, helemaal achteraan in de hoek van de tentenwei, voorbij de stacaravans, links van de rivier hier op de foto. Het weer was beroerd toen, we hebben het grootste deel van de tijd in de Aufenthaltsraum gezeten. Op de enige dag dat het mooi weer was, hebben we het baantje naar de Titlisgletscher genomen, die we met een groep Japanners en een gids een eindje op zijn gelopen. Faby in een kort strak broekje, dat herinner ik me nog goed.
In 2006 was ik er in mijn eentje. Zelfde camping, zelfde shitweer. Zelfde tentje ook en zelfs op dezelfde plek, zij het dat ik de tentenwei deze keer helemaal voor mezelf had. Vanwege de onophoudelijke regen ben ik er vanuit het gure Kandersteg naar toe gereden. Ik herinnerde me de luxe (sjiek sanitair, onbeperkt warm water, zwembad, sauna) en de Aufenthalt. Het mocht niet baten. ’s Nachts begon mijn tent te lekken. Ik heb de ochtend niet eens afgewacht, mijn tent en mijn (versleten) schoenen in de luxe kliko gegooid en ben naar huis gereden. Thuis ben ik met Brideshead Revisited op de bank gaan liggen en heb het in één ruk uitgelezen. Sindsdien heb ik nooit meer in een tent geslapen.
Ik weet niet of ik Faby ooit van het onzalige einde van ons dierbare tentje heb verteld. Laat dit dan maar een bekentenis zijn.
In ’97 was ik er ook. In dat jaar heb ik de Hintere Gasse gelopen. Engelberg ligt niet op de route, de tocht zat er al op. Dat jaar was het weer wel goed en ik had nog wat tijd over. Ik kan me nog het Wirtshaus voor de geest halen waar ik verbleef, hotel eigenlijk, een sjiek oud geval met kersenhouten meubilair, nikkelen kranen en een majestueuze ontbijtzaal, veel te groot voor het bescheiden aantal gasten. Ben er niet lang gebleven. De spanning was eraf, ik had geen doel meer en wilde bij Faby zijn.
